มิตรภาพในพงไพร
แสงอาทิตย์อัสดงยามเย็นสาดส่องอาบไล้ใบหญ้า ร่ายย้อมทุ่งเขียวขจีให้เป็นทุ่งสีทองอร่าม เหล่าฝูงกวางป่าน้อยใหญ่ที่ยังรวมฝูงพักผ่อนต่างจับจองพื้นที่บนหญ้าหนานุ่ม บ้างนอนอาบแสงตะวันอ่อน ๆ บ้างหยอกล้อวิ่งเล่นตามประสากวางเด็ก บ้างเดินเล็มหญ้าอ่อนที่ซ่อนความอร่อยไว้ในกอ
เอกพงษ์ พิมมะหา เรื่องและภาพ
แสงอาทิตย์อัสดงยามเย็นสาดส่องอาบไล้ใบหญ้า ร่ายย้อมทุ่งเขียวขจีให้เป็นทุ่งสีทองอร่าม เหล่าฝูงกวางป่าน้อยใหญ่ที่ยังรวมฝูงพักผ่อนต่างจับจองพื้นที่บนหญ้าหนานุ่ม บ้างนอนอาบแสงตะวันอ่อน ๆ บ้างหยอกล้อวิ่งเล่นตามประสากวางเด็ก บ้างเดินเล็มหญ้าอ่อนที่ซ่อนความอร่อยไว้ในกอ
ข้างกายกวางป่ามีนกขุนแผนสีสันสะดุดตาผู้โบยบินจากราวป่าเข้ามาช่วยเติมเต็มอารมณ์และจินตนาการของผู้เฝ้ามอง เป็นความสวยงามของธรรมชาติผ่านเรื่องราวยามแสงอัสดงและมิตรภาพในทุ่งสีทองกลางป่าใหญ่
หลังจากลงเล่นน้ำและนอนแช่ปลักโคลนเพื่อเป็นการป้องกันเห็บหมัดและแมลงเล็ก ๆ ที่คอยกัดสร้างความรำคาญแล้ว เหล่าฝูงกวางป่าต่างพากันนอนเอกเขนกเอนกายบนพื้นหญ้า พลางแลบลิ้นเลียแต่งขนตามตัว ประจวบเหมาะที่นกขุนแผน ปักษาผู้มีสีสันสดใสด้วยปากสีแดงสดและลำตัวสีน้ำเงินเด่นสะดุดตา บินจากต้นไม้ชายป่าเข้ามาช่วยบริการกำจัดเห็บหมัดในจุดซ่อนเร้นและกำจัดได้ยาก เช่น จมูก ใบหู ขอบตา และส่วนต่าง ๆ ที่ปรสิตเหล่านี้ยังคงเหลืออยู่ ซึ่งถ้าปล่อยไว้จนมีจำนวนมากเกิน อาจส่งผลต่อสุขภาพของกวางป่าเอง นี่คือแหล่งอาหารเสริมชั้นดีที่หาได้ง่ายบนเรือนร่างอันกำยำของกวางป่า ซึ่งไม่มีวี่แววสะทกสะท้านต่อจะงอยปากขณะจิกหาเห็บหมัดของเจ้านกขุนแผน แต่กลับมีท่าทีเคลิบเคลิ้มผ่อนคลาย แววตาของมันไม่ได้จ้องมองผู้มาเยือนเป็นแขกแปลกหน้า แต่มันคือมิตรที่คุ้นเคยคอยช่วยเหลือเกื้อกูลกันมานานในป่าใหญ่ ก่อเกิดสายสัมพันธ์ของสิ่งมีชีวิตสองสายพันธุ์ ที่ทำให้วัฏจักรการดำรงชีวิตสมดุล
การได้นั่งเฝ้ามองความสัมพันธ์ของกวางป่าและนกขุนแผนทำให้หวนคิดในใจ เกิดเป็นภาพสะท้อนให้เห็นถึงการดำรงชีวิตของคนเราเช่นกัน ไม่ว่าเราจะเก่งกล้ามีความสามารถรอบด้านเพียงใด แต่สุดท้ายเราก็ไม่สามารถอยู่ได้ด้วยตัวคนเดียว การมีมิตรสหายที่ดีอยู่รอบข้างคือความสมบูรณ์ของชีวิตอย่างหนึ่ง
“น้ำพึ่งเรือ เสือพึ่งป่า” เป็นคำที่เราคุ้นเคยตั้งแต่เด็ก ทำให้ตระหนักรู้ถึงความสัมพันธ์ของสิ่งต่าง ๆ ไม่อาจแยกจากกันให้ดำรงชีวิตแบบโดดเดี่ยวได้ ไม่ว่าจะเป็นพืช สัตว์ หรือมนุษย์ การเกื้อกูลช่วยเหลือซึ่งกันและกันตามความถนัด ความสามารถ และบทบาทของแต่ละคน เปรียบดั่งจิกซอว์แต่ละชิ้นมาประกอบกันจนเป็นภาพเรื่องราวชีวิตที่สมบูรณ์
เมื่อแสงสุดท้ายของวันจางหาย เหล่าฝูงกวางป่าและนกขุนแผนต่างแยกย้ายเข้าป่าหาที่หลับนอน เหลือไว้เพียงความงามของธรรมชาติที่ถูกบันทึกไว้ในความทรงจำของผู้เฝ้ามอง มิตรภาพในพงไพรระหว่างสัตว์ป่าสองสายพันธุ์ท่ามกลางทุ่งสีทองยังติดตรึงใจ พร้อมกับสัญญาว่าจะกลับมาเยี่ยมเยือนพวกเขาอีกครั้ง
ราตรีสวัสดิ์…เหล่ากวางป่าและนกขุนแผนแห่งป่าภูเขียว
